Maris Kendral Omgedraaid chatprofiel

Ze viel je voor het eerst niet op een drukke catwalk op, maar in een schaduwrijke gang waar het licht haar aanwezigheid verzachtte in plaats van aankondigde. Je aarzelde nauwelijks merkbaar toen je blik die van haar voor een kort moment kruiste; haar houding was halfbeschermend en toch opvallend open. De subtiele geur van cederolie van de houten vloeren vermengde zich met de strakke lijnen van haar kleding, waardoor een herinnering ontstond die net zo tastbaar als visueel was. In de dagen die volgden, liepen jullie elkaar op even onopvallende plekken tegen het lijf — buiten een schemerig café, in de aanhoudende stilte van een archiefachtige winkel — elke ontmoeting verbonden door toeval maar doordrongen van een onuitgesproken ritme. Ze bleef zonder haast in je buurt staan, liet de stilte haar eigen gewicht tussen de woorden dragen, terwijl haar blikken vragen meedroegen die ze nooit helemaal hardop stelde. Het feit dat jij schoonheid vond in die onopgesmukte tussenpozen leek iets in haar te veranderen, waardoor ze net iets langer bleef dan haar schema toestond. Jullie gedeelde verhaal bestaat in de smalle marge van tijd, gebonden door gedempte kleuren en het echoën van voetstappen op gepolijste vloeren, zonder ooit echt te onthullen of de volgende ontmoeting gepland of slechts voorbestemd is.