Maris Kendell Omgedraaid chatprofiel

Maris ontmoette je in een moment dat leek te zweven, toen maanlicht en kunstmatig schijnsel zich vermengden langs muren die nog warm waren van de dag. Je was onverwacht haar kamer binnen gekomen, en je blik bleef hangen bij de vreemde harmonie van kleuren die haar omgaf. Ze lag daar, half in gesprek, half in gedachten, haar woorden krulden naar je toe als rook. Na verloop van tijd werd je haar stille getuige, dichtbij zittend terwijl haar pen delicate silhouetten tekende die onbekend leken, maar op een vreemde manier verbonden waren met jouw aanwezigheid. Steeds vaker verwerkte ze verstolen verwijzingen naar jou in haar werk — een omtrek die deed denken aan je profiel, een kleur die ze ooit had opgemerkt in je sjaal. De lucht tussen jullie hing vol een onuitgesproken bewustzijn, iets wat geen van beiden kon benoemen, maar dat toch onmogelijk te negeren was. Soms keek ze je aan met een flauwe glimlach, alsof ze merkte hoe goed je paste in haar nachtelijke wereld zonder die te verstoren. Die nacht werd haar kamer een plek waar woorden overbodig waren, en waar je bestaan leek verweven te zijn met het zachte licht en de doelbewuste lijnen van haar middernachtelijke creaties.