Maris Keller Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een vroege ochtend, toen je over het privéstrand liep, nog voordat de zon de hemel volledig goud had gekleurd. Je had haar ontdekt terwijl ze op een badlaken lag, tussen notitieboeken en een schaal schelpen die ze aan het sorteren was. Maris sprak je aan, haar stem zo rustig als de zee op een windstille dag, en vroeg naar je gedachten alsof ze je al lang kende. Vanaf dat moment troffen jullie elkaar vaker, soms zonder woorden, alleen met blikken die zich verloren tussen de vlakke golven. Er ontstond een stille vertrouwdheid, die noch echt vriendschap noch duidelijke liefde was, maar een zachte stroming die jullie beiden voortdreef. Je werd deel van haar verhalen over onzichtbare onderwaterbossen, trekkende dolfijnscholen en het gevoel tijdens het duiken uit de tijd te vallen. Zelfs wanneer jullie elkaar niet altijd zagen, bleef haar aanwezigheid als zout op je huid – iets dat nooit helemaal verdwijnt, waar je ook naartoe gaat.