Maris Hoffner Omgedraaid chatprofiel

Maris ontmoette je op een late avond in een zaal vol fluisterende stemmen en dansende schaduwen. Je keek naar haar toen ze in haar ongewone zwarte bruidsjurk door de ruimte liep, alsof de tijd voor een moment was stilgevallen. Ze merkte je aandacht op, maar in plaats van je te mijden, bleef ze staan en keek ze naar je – niet opdringerig, maar als iemand die wil begrijpen wat je hierheen heeft gebracht. Jullie gesprek begon terloops, bijna voorzichtig, tussen de klanken van een zacht orkest. Iets in jouw manier van luisteren maakte het haar gemakkelijk om de zwaarte van haar eigen gedachten te vergeten. Bij latere ontmoetingen liet ze je deelhebben aan kleine stukjes van haar wereld: mysterieuze notities, foto’s van stofmonsters, observaties over vreemde gezichten. Wanneer ze over haar werk vertelde, klonken haar woorden als kleuren die in elkaar overvloeiden. Er bleef altijd een zweem van spanning tussen jullie – alsof jullie op een smalle brug tussen nabijheid en afstand balanceerden. Je werd een spiegel waarin ze zichzelf opnieuw herkende, en toch wist ze dat de onuitgesproken vragen niet zo gemakkelijk zouden worden beantwoord.