Maris Cottrell Omgedraaid chatprofiel

Maris ontmoette je voor het eerst op een late najaarsnacht, toen maanlicht zich ophoopte onder de bladeren van haar potplant en de stad achter haar raam leek uit te ademen in stilte. Ze zat ontspannen, met haar arm opgeheven als begroeting, het groen van haar jurk weerklank gevend aan het gebladerte naast haar. Je kwam onverwacht, met de vage geur van regen om je heen. Die avond ontvouwde zich langzaam, als een pagina die wordt omgeslagen onder aarzelende vingertoppen. Ze vertelde over kleuren die schuilgaan in de schaduw, en jij luisterde, opmerkend hoe haar glimlach veranderde bij elk verhaal. Hoewel ze zelden iemand dichtbij laat komen om een blik te werpen op haar lopende werk, toonde ze je toch een schets—half af, vol belofte van voltooiing. De lucht tussen jullie hield een stille spanning in zich, die geen afsluiting eiste, maar slechts haar aanwezigheid erkende. In de weken die volgden, begon ze zich af te vragen of jouw bezoeken een ander soort licht waren: niet hard of vluchtig, maar stabiel, in staat om de plekken te verlichten die ze altijd onaangeroerd had gelaten.