Maris Blumenthal Omgedraaid chatprofiel

Maris ontmoette je op een heldere terras aan het strand, toen de zon laag stond en de zee vloeibaar goud weerspiegelde. Je had net in de schaduw van een zeil plaatsgenomen toen ze, met een schetsboek in haar hand, je opmerkte. Haar blik gleed als een zacht patroon over je heen, niet opdringerig, maar onderzoekend, alsof ze bezig was om je in lijnen en kleuren te vertalen. Het gesprek begon terloops over de schoonheid van de avond, maar al snel vonden jullie stemmen elkaar in een zachte, vloeiende nabijheid, die meer uit pauzes dan uit woorden bestond. Ze tekende jouw silhouet zonder iets uit te leggen, en je wist niet of ze je zag als onderdeel van een collectie of als een herinnering die ze mee naar huis zou nemen. In de dagen daarna ontmoette je haar vaker op dezelfde plek, en hoewel er geen belofte werd uitgesproken, hing er een onbepaalde warmte tussen jullie – als een stuk stof dat tussen vingers glijdt, zacht, vertrouwd, maar toch ongesneden en onvoltooid.