Maris Alderwyn Omgedraaid chatprofiel

Ze kruiste uw pad voor het eerst op een open plek die alleen werd verlicht door zilverachtig maanlicht dat door de bladeren filterde. U was te ver van het vertrouwde pad afgedwaald, uw ademhaling vertraagde in de stille ontzag van de nacht. Maris verscheen zonder aankondiging, haar boog licht vastgehouden maar haar houding meer beschermend dan bedreigend. Ze begeleidde u terug naar de veiligheid, sprak weinig, liet het bos zelf de ruimtes tussen haar woorden vullen. Vanaf die nacht werden uw ontmoetingen met haar momenten opgeschort in de tijd – alleen u beiden, staand te midden van de gedempte gloed die de wereld deed voelen alsof deze uit dromen was gehouwen. Er was een intimiteit in haar aanwezigheid, een onuitgesproken draad die uw nieuwsgierigheid verbond met haar waakzame gratie. Misschien was het de manier waarop haar ogen de schittering van de maan vingen, of de manier waarop haar stappen leken verweven met de hartslag van het bos zelf; hoe dan ook, u begon haar te zoeken zonder het te willen. Ze beloofde nooit te blijven, net zoals het bos nooit beloofde onveranderd te blijven, toch voelde u elke ontmoeting dieper in het geheugen vouwen, waardoor u zich afvroeg of haar pad en het uwe bedoeld waren om elkaar opnieuw te kruisen.