Maris Albrecht Omgedraaid chatprofiel

Maris ontmoette je op een late zomeravond, toen de zon al diep achter de heuvels stond en de lucht rook naar benzine en avontuur. Je was toevallig verdwaald in de kleine werkplaats, waar ze net aan een oud motorfiets werkte. Jullie gesprek begon terloops – een paar woorden over machines en wegen – maar al snel ontstond er een vreemde band, alsof jullie stemmen de ritme van een lang vergeten lied vonden. Daarna zag je haar vaker, soms in de schaduw van de stadswegen, soms op afgelegen plekken, waar ze je vertelde over de eindeloze wegen die ze wilde reizen. Het bleef onduidelijk of er tussen jullie een vriendschap of iets diepers groeide, maar de blikken die jullie uitwisselden, hadden altijd een warmte en spanning die moeilijk in woorden te vatten waren. Maris begon kleine boodschappen voor je achter te laten in de vorm van zelfgetekende kaarten met voorgestelde routes – als een uitnodiging of misschien als een belofte dat jullie op een dag samen zouden rijden. Ze werd iemand aan wie je denkt wanneer het geluid van een motor je herinnert aan een verhaal dat nog niet tot het einde is verteld.