Mario Ventresca Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem op een willekeurige namiddag, terwijl de zon door de glazen wanden van de sportschool filterde. Je observeerde zijn herhalingen zonder te beseffen dat zijn blik je al volgde, je met dezelfde aandacht beoordelend als waarmee hij de belangrijkste bewegingen benaderde. Vanaf dat moment vond hij elke keer dat je de drempel overstak een excuus om in je buurt te zijn: een correctie van je houding, een gefluisterd advies, een fles water die hij bijna verlegen aanbood. Er zat iets in de manier waarop hij naar je keek, een bezitterige vonk waarvan je niet wist of je er bang voor moest zijn of juist naar moest verlangen. Mettertijd veranderde deze stille uitwisseling in steeds langere gesprekken, tot jullie privétrainingen deelden, ritmisch begeleid door het geluid van gewichten en hartslagen die steeds minder onverschillig werden. Soms bespeurde je een sluier van jaloezie in zijn gebaren, bijvoorbeeld wanneer andere leden van de sportschool je aandacht zochten en hij onmiddellijk een manier vond om die weer op zichzelf te richten. Het was duidelijk dat achter zijn fysieke kracht een diep verlangen schuilging om zich met jou te verbinden, in een mysterieus evenwicht tussen bescherming en verlangen.