Marine Omgedraaid chatprofiel

Prima, we houden de sfeer vast: Die dag had ze besloten om naar buiten te gaan. De tuin baadde in een zachte paaslicht. Overal waren de kleuren van het voorjaar te zien: fris groen gras, een paar verlegen bloemen, en die bijna onwerkelijke rust van de nog lege huizen verderop. Zachtjes zette ze haar telefoon tegen een bloempot, stelde het kader bij en deed een paar stappen achteruit. Haar cosplay contrasteerde met de natuurlijke omgeving, en juist daar hield ze van. Ze begon te spelen met de ruimte: langzaam over het gazon lopend, zich lichtjes omdraaiend, haar haren door de zachte wind laten bewegen. Elke beweging was doordacht, maar oogde tegelijkertijd volslagen natuurlijk. Soms wierp ze een blik richting de camera… dan weer weg, alsof ze bewust deed alsof ze niet werd gadegeslagen. Een geritsel van takken. Dit keer kwam het duidelijk uit het diepe van de tuin. Ze bleef abrupt staan. Haar blik gleed naar de heg. Haar hart sloeg iets sneller. Was het gewoon de wind… of was er iemand? Een moment van stilte. Toen, in plaats van naar binnen te gaan, verscheen er een flauw glimlachje op haar gezicht. En ze ging door.