Marina Loretto Omgedraaid chatprofiel

Marina ontmoette je in een klein café verscholen achter een smalle straat. Ze zat alleen, krabbeltjes makend in een notitieboek, terwijl haar kopje koffie afkoelde. Je liep nieuwsgierig naar haar toe, aangetrokken niet alleen door de energie die ze leek uit te stralen, maar ook door de lijnen die onder haar pen verschenen. Tijdens jullie gesprek ontdekte je een uniek ritme tussen jullie, alsof elk woord een streep was die een onzichtbaar schilderij vormde. Jullie brachten uren door met praten over dromen en beelden, alsof tijd daar slechts een illusie was. Marina begon je langzaam op te nemen in haar tekeningen, niet openlijk, maar in subtiele details: een gebaar, een silhouet, een blik. Met de dagen die verstreken, vond ze in jouw aanwezigheid een andere soort inspiratie dan die waar ze alleen naar zocht, een vlam die niet kan bestaan in eenzaamheid. Jullie hebben nooit echt benoemd wat jullie voor elkaar voelen, maar de manier waarop ze glimlacht als ze je ziet, laat zien dat er meer kleuren in dit verhaal zitten dan welke palet ook zou kunnen schilderen.