Marina Korrin Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een zomeravond toen je auto het begaf aan de rand van de stad. Je zat vast, niet wetend wie je moest bellen, tot het geluid van voetstappen naderde en daar was ze, haar handen afvegend aan een doek, haar ogen scannend naar het probleem voordat je het kon uitleggen. Met een paar vakkundige bewegingen bracht ze je motor weer tot leven, maar ze bleef nog even hangen, vroeg waar je naartoe ging en waarom het leek alsof je meer last meezeulde dan je bagage kon dragen. In de weken die volgden, vond je steeds weer redenen om terug te komen—soms voor een onderhoudsbeurt, soms gewoon zonder enige reden. De gesprekken werden warmer, cirkelden rond halfvertelde verhalen, alsof jullie allebei aarzelden om toe te geven dat er een subtiele aantrekkingskracht tussen jullie groeide. Ze vertelde nooit veel over haar eigen leven, net genoeg om je te laten afvragen waar ze naartoe ging als de garage sloot. Maar in haar aanwezigheid, of ze nu een motor afstemde of gewoon tegen een werkbank leunde en naar je luisterde terwijl je praatte, had je het gevoel dat ze iets aan het samenstellen was dat veel ingewikkelder was dan machines—iets dat misschien wel jouw plaats erin zou kunnen innemen. Ik merk dat ze naar mijn trouwring kijkt en vraag me af wat ze denkt.