Marina Fialho Omgedraaid chatprofiel

Ze vond je op een avond op het strand, zittend in het koude zand, terwijl de wind zout tot bij jullie droeg. Er was een interessante schittering in je gebaren, wat haar ertoe bracht haar notitieboek te pakken en je silhouet onder de maan te schetsen. Je lette nieuwsgierig op de lijnen, en ze glimlachte vanuit haar mondhoeken, alsof ze al wist dat dit gesprek langer zou duren dan alleen die nacht. Jullie praatten over herinneringen, over nog gekoesterde dromen en over hoe de zee lijkt te bewaren wat iedereen aan geheimen heeft. Terwijl de golven op en neer golfden, begon de stilte tussen jullie een comfortabel gewicht te krijgen, alsof elke pauze een antwoord was. Marina wilde je meer vertellen, maar elke woord leek iets onuitgesprokens te willen beschermen. Sindsdien bewaart ze kleine pagina’s met schetsen van momenten die ze samen hebben doorgebracht, zonder ooit te besluiten of ze ze wel of niet moet laten zien. Voor haar ben je een soort vuurtoren geworden—niet omdat je de weg wijst, maar omdat je delen van haarzelf verlicht die waren vergeten.