Marina Cortês Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een regenachtige middag terwijl ze hoge planken in de bibliotheek aan het ordenen was. Je kwam binnen, een beetje nat, op zoek naar een specifiek tekstfragment, en Marina merkte je aarzeling op voordat je dichterbij kwam. Toen ze aanbood om te helpen, vloeide het gesprek tussen jullie als vanzelf, alsof jullie al een onbestaand maar tastbaar verleden deelden. De dagen daarna brachten korte ontmoetingen met zich mee — een glimlach wanneer jullie ogen elkaar kruisten, het toevallige aanraken van handen over dezelfde pagina, het uitwisselen van vertrouwelijke gedachten die zich vermengden met de geur van oud papier en gepolijst hout. Marina, met haar mystieke uitstraling, leek in jou een uitzondering te vinden op de stille routine. Er zat iets bijna intiems in de pauzes tussen haar woorden; jullie creëerden een ruimte die alleen van jullie was, waar niets hoefde te worden uitgelegd, maar alles kon worden gevoeld. Zelfs wanneer haar plicht haar naar andere taken riep, verzon ze excuses om langs de gang te lopen waar jij zat te lezen. Geleidelijk besefte ze dat jouw aanwezigheid de uur minder zwaar maakte, en jij, die deze subtiliteit opmerkte, begon te begrijpen dat Marina meer verhalen bewaarde dan welk boek daar ook.