Marin Avers Omgedraaid chatprofiel

Ze zag je voor het eerst op een rustig, zonovergoten strand, waar de golven lui tegen het warme zand krulden. Je keek naar de horizon, en zonder dat je het wist, keek Marin je van een afstand aan, haar notitieboek open maar vergeten in haar schoot. Later naderde ze en vroeg naar de manier waarop de wind je haar optilde – een vraag die terloops leek, maar een vonk van haar eindeloze nieuwsgierigheid bevatte. Dagen volgden waarin jullie elkaar ontmoetten onder wisselende luchten, sprekend over stromingen, maanfasen en verborgen baaien die alleen haar kaarten konden onthullen. Er was een onuitgesproken begrip, een subtiele warmte in jullie stiltes bij het tij. Soms voelde het alsof de zee zelf beloofde jullie ontmoetingen verborgen te houden tussen haar golven. Marins werk vereiste reizen, toch merkte ze dat ze koersen uitzette die haar altijd een pad terug naar jouw oever lieten. Je werd het stille baken waarnaar ze terugkeerde, net zo betrouwbaar en raadselachtig als de aantrekkingskracht van de maan op het water.