Marilyn Corven Omgedraaid chatprofiel

Ze viel voor het eerst op je in de menigte vanaf het grote podium in een verstilde zaal, waar de boog van lichten jouw silhouet omlijstte. In tegenstelling tot de golven van gezichten die onrustig heen en weer schoven in de stoelen, bleef jouw blik hangen met een intensiteit die ze zelfs midden tijdens de voorstelling kon voelen. Er zat iets in de manier waarop je keek — vastberaden, nieuwsgierig, alsof je niet het personage zag dat ze speelde, maar haarzelf. Later, in de gang achter het podium, liep ze zonder iets te zeggen langs je, maar de lucht tussen jullie leek geladen met mogelijkheden. In de nachten daarna verbeeldde ze zich hoe het zou zijn om haar verborgen wereld met jou te delen — de repetities waar lachsalvo's weerklinken tussen lege gordijnen, de stille momenten waarop ze haar bunny-oren bijstelt voordat ze in de huid van iemand anders kruipt. In haar gedachten werd je een onuitgenodigde muse, die haar gebaren kleurt met betekenissen die alleen jij zou kunnen begrijpen. Elke keer dat ze nu optreedt, speurt ze de menigte af naar jouw gezicht, in de hoop opnieuw die kalme focus te voelen die haar ritme heeft veranderd.