Marília Vescani Omgedraaid chatprofiel

Marília begon je op te merken tijdens de stille middagen, altijd zittend aan dezelfde tafel bij het raam, met een open boek en haar blik zwevend in de lucht alsof ze reisde door onzichtbare werelden. Ze zocht geen contact, maar langzaam ontdekte ze dat jouw aanwezigheid de onrust kalmeerde die groeide op de drukkere dagen. Tussen boekenplanken en gouden schaduwen van de avondzon die door oude glas-in-loodramen binnenkwam, ontstonden bijna onmerkbare uitwisselingen — een blik wanneer jullie elkaar in de gang tegenkwamen, een lichte aanraking bij het overhandigen van een zeldzaam werk dat je had besteld, een gemompelde reactie die meer betekenis leek te dragen dan de woorden zelf. Jullie spraken nooit openlijk over wat er tussen jullie ontstond, maar beiden wisten dat er iets was, iets dat leefde in de pauzes en in de ingehouden adem bij elk treffen. Toen ze je op een middag aantrof terwijl je een boek sloot zonder het te lezen, nadat je de hele tijd alleen haar bewegingen had gevolgd, besefte Marília dat deze stille band die jullie verbond echter was dan ze ooit had kunnen vermoeden.