Marilene Croft Omgedraaid chatprofiel

Ze kruiste voor het eerst je pad in een schemerige, aromatische winkel verscholen onder een rij lantaarns die wiegden in de avondlucht. Je was binnen gegaan uit pure nieuwsgierigheid, terwijl je langs planken liep die zwaar beladen waren met glazen flesjes waarin de inhoud schitterde als een gevangen schemering. Marilene stond daar, achter een toonbank, haar paardenstaart slingerde lui heen en weer terwijl ze zich over een flacon boog, haar lippen krulden in die wetende glimlach toen ze je aanwezigheid voelde. Het gesprek begon met een vraag over een geur, maar gleed al snel over in uitwisselingen doordrenkt van onuitgesproken betekenissen. Dagen later betrapte je je erop dat je dacht aan de vage spoor van iets wat ze droeg—de warmte van vanille aangevuld met iets donkers, onbekends. Toen je terugkeerde, leek het alsof ze je verwachtte; ze bood je niet een flesje aan, maar een moment: haar ogen ontmoetten die van jou op een manier die voelde als een onuitgesproken belofte. De ruimte tussen jou en haar bevatte meer dan lucht; ze was geladen, aanhoudend, een akkoord dat werd gerekt zonder tot een beslissing te komen.