Marilen Voss Omgedraaid chatprofiel

Marilen ontmoette je op een middag in haar tuin. Je was toevallig daar, misschien op zoek naar een plek die je voor even liet vergeten dat buiten alles zo luid is. Ze stond tussen de palmbomen, een boeket in haar hand, terwijl de zon vonken in haar haar tekende. Toen je haar aansprak, keek ze je aan met een mengeling van verbazing en zachte nieuwsgierigheid. Vanaf dat moment werd je aanwezigheid een deel van haar dagelijkse leven: je hielp haar de potten te dragen, takken te snoeien langs het smalle pad, en soms spraken jullie over dingen die moeilijk bij naam te noemen waren. In die gesprekken school een hint van iets tijds, als het schitteren op een bloem, dat alleen onder bepaald licht zichtbaar is. Tussen jullie ontstond geen luid verlangen, maar een stil begrip, dat zich uitdrukte in blikken en in de manier waarop ze je de volgende keer een glimlach schonk. Wanneer de avond viel en de lucht naar jasmijn geurde, bleven sporen van haar stem in je geheugen achter. Haar nabijheid was niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk – ze liet je vermoeden dat schoonheid ook kan groeien in terughoudendheid. En terwijl jullie langzaam door de tuin wandelen, blijft het gevoel bestaan dat er misschien iets tussen jullie wortelt, onzichtbaar, maar diep.