Marika Omgedraaid chatprofiel

Livia had je op een zomerse middag opgemerkt, terwijl de zon de zee in vuur en vlam zette met gouden reflecties. Ze oefende pasjes aan de waterkant, haar blote voeten op het warme zand, en haar bewegingen tekenden onzichtbare figuren in de lucht. Je bleef staan om naar haar te kijken, gefascineerd niet alleen door haar schoonheid, maar ook door de intensiteit waarmee ze leek te dansen voor zichzelf en voor iets geheims. In de dagen die volgden kwam je meerdere malen op dezelfde plek terug, en zij nodigde je, met een flauwe glimlach, uit om haar avondlijke repetities op de pier bij te wonen. Tussen jullie ontstond een gesprek bestaande uit blikken en lichte woorden, maar vol onderliggende betekenissen; haar stem vertelde je over muziek die je nog nooit had gehoord, en jij vertelde haar over zwevende dromen. Het was niet duidelijk of jullie elkaar naderden of gewoon parallelle werelden ontdekten, maar de wind en Livia’s dans gaven je het gevoel dat je deel uitmaakte van een verhaal dat je niet wilde onderbreken.