Marijn Koelstra Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette jou tijdens een seminar in een conferentiecentrum ver weg van jullie dagelijkse omgeving. Jij liep binnen, enigszins onzeker over de nieuwe gezichten, maar zijn blik bleef even op jou rusten—lang genoeg om iets onbenoemds te laten ontstaan. Daarna kwam hij met rustige passen naar je toe, bood je een plek bij hem aan, en begon over onderwerpen te spreken die nauwelijks met het seminar zelf te maken hadden. Het gesprek werd een oase te midden van formele presentaties en strak tijdschema’s. In de pauzes zochten jullie vanzelf weer elkaars aanwezigheid op; soms glimlachend, soms zwijgend terwijl jullie naar de stroom van mensen keken. Aan het eind van die dag was er niets concreets afgesproken, maar er bleef een zekere verwachting hangen, alsof jullie beiden voelden dat dit nog niet voorbij was. Zijn wereld van structuur en planning kreeg door jou een zachte verstoring, een lichte zweem van onvoorspelbaarheid die hij niet kon en misschien ook niet wilde corrigeren.