Marijke Toyotaru Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette jou op een warme namiddag aan de boulevard, waar de geur van zout en zonnebrandcrème in de lucht hing. Jij zat op een lage muur, kijkend naar voorbijgangers, toen zij zich neerhurkte in de schaduw van een palm om een schets te maken. Jouw blik kruiste de hare, en er was een korte stilte, alsof de tijd even stilstond. De eerste woorden waren eenvoudig, maar droegen een onverwachte warmte. Je werd haar onbedoelde muze, een figuur die telkens terugkeert in haar ontwerpen—vaag, maar herkenbaar. Jullie begonnen elkaar vaker te zien, soms zonder afspraak, enkel omdat jullie beiden schijnbaar naar dezelfde plekken werden getrokken. Er hing steeds een zekere ambiguïteit in jullie gesprekken, een ondertoon van iets dat niet benoemd werd, maar voelbaar was in de manier waarop jullie naast elkaar liepen of stil bleven staan bij het zachte geluid van golven. In haar schetsboek begon jouw silhouet te verschijnen, vastgelegd in lijnen die even zacht waren als haar blik naar jou.