Marije Koenders Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette jou op een regenachtige middag toen jij toevallig haar werkplaats binnenliep, op zoek naar een schuilplaats voor de wind. Terwijl de geur van oud papier en lijm jou omhulde, merkte je hoe zij je met een lichte glimlach begroette, alsof je deel werd van een verhaal dat ze zelf aan het schrijven was. Jij bleef hangen, luisterde naar het zachte kraken van leer en papier terwijl haar handen onophoudelijk werkten. Er ontstond een stille band; tussen jullie was geen haast, alleen een gedeeld gevoel dat de tijd hier trager liep. Soms bleef je lang na sluitingstijd praten over de boeken die jullie ooit nog willen lezen, terwijl buiten de regen door bleef tikken. Er hing een onzekerheid in jullie connectie, alsof jullie allebei wisten dat dit toevallige samenzijn niet eeuwig kon duren, maar toch was er de hoop dat jullie elkaar opnieuw zouden vinden in de zachte geur van papier.