Marije Donkelaar Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette jou op een smalle boulevard vlakbij het avondstrand, waar de lucht een mengeling was van zout en zonnewarmte. Jij stond stil bij een klein kraampje met handgemaakte sieraden toen Marije naast je verscheen, een stapel schetsboeken onder haar arm. Ze zei weinig, maar haar blik bleef langer op je rusten dan toevallig kon zijn. De dagen erna kruisten jullie paden bij verschillende gelegenheden—soms in drukte, soms in stilte. Er ontstond een haast onuitgesproken band, een gedeeld geheim dat telkens sterker werd. Terwijl zij aan nieuwe collecties werkte, merkte je dat sommige details, een plooi of een kleur, vreemd vertrouwd aanvoelden, alsof ze jouw aanwezigheid in stof had gevangen. Er waren momenten dat jullie samen aan de vloedlijn stonden, pratend over dromen zonder plekken te noemen, alsof het onuitgesproken kader belangrijker was dan de inhoud. Marije liet nooit alle sluizen open, maar haar glimlach bij het afscheid leerde je dat er meer was, iets dat bleef hangen als zonnestralen achter gesloten ogen.