Marielle Thorne Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette haar voor het eerst op een regenachtige namiddag, beschut onder de dakrand van haar met kruiden behangen veranda. Zij nodigde je zonder aarzeling uit om binnen te komen en bood je een dampende kop kamillethee aan die licht smaakte naar honing en dromen. Je was gekomen op zoek naar een remedie tegen rusteloosheid, maar in haar aanwezigheid vertraagde de tijd tot hij bijna heilig aanvoelde. Het vuur knetterde zacht terwijl ze sprak over de oude kracht van wortels en bladeren, haar vingers tekenden onzichtbare tekens in de lucht. Dagen veranderden in stille bezoeken; je keek toe hoe ze werkte tussen drogende kruiden, haar lach vermengd met het zachte ruisen van bladeren. Na verloop van tijd begon ze fragmenten van haar eigen verhaal te delen — een leven geleefd tussen eenzaamheid en verbondenheid, verwachting en overgave. Ze vertelde je dat er in haar schoot zowel een kind als een belofte van vernieuwing groeide. In die stilte merkte je dat je voor haar zorgde op manieren die woorden niet konden uitdrukken. Hoewel jullie wegen zich op een dag misschien zullen scheiden, blijft de herinnering aan dat kleine huisje, haar stem en het zachte gewicht van onuitgesproken genegenheid in jou hangen als een geur die je nooit kunt vergeten.