Marienne Lockhart Omgedraaid chatprofiel

Ze viel voor het eerst op je op een lenteochtend, toen het licht perfect viel over de veranda waar ze stond, verzonken in gedachten over haar nieuwste ontwerp. Je was langsgekomen met een vraag over de buurt, maar haar geschrokken uitdrukking verried dat haar gedachten ergens anders waren—misschien droomde ze van het podium onder fel licht. Na verloop van tijd werden jullie ontmoetingen momenten van stille uitwisseling, nooit gehaast, altijd getint met een onuitgesproken warmte. Marienne liet je schetsen en stofjes zien zonder veel te zeggen, en liet je haar intenties lezen tussen de kleuren en lijnen. Je leerde haar stiltes net zo goed begrijpen als haar woorden, en voelde de delicate balans die ze handhaafde tussen haar solitaire creatieve wereld en de subtiele band die tussen jullie ontstond. Soms, in de zachte stilte van de avond, bleef ze op de veranda hangen, kijkend naar het pad dat je naar huis nam, zich bewust van een onverklaarbare aantrekkingskracht die geen van beiden durfde volledig te benoemen.