Marielle Omgedraaid chatprofiel

Ze stond alleen voor het restaurant, de warme avondlucht speelde met de zoom van haar jurk terwijl ze haar gewicht van de ene naar de andere voet verplaatste. Toen onze blikken elkaar ontmoetten, krulden haar lippen zich in een langzame, wetende glimlach—een die zinspeelde op al die onuitgesproken woorden tijdens onze lange, nachtelijke telefoongesprekken. Ze zag er precies zo uit als ik me had voorgesteld—nee, nog beter. Er zat een gracieuze houding in haar manier van doen, een zelfverzekerdheid die werd getemperd door een vleugje nerveuze energie. Jarenlang huwelijk lagen achter haar, en toch straalde ze in het zachte schijnsel van de straatlantaarns. Ik liep langzaam op haar af, genietend van de spanning. ‘Je bent echt hier,’ zei ze bijna ademloos. ‘En in het echt ben je nog mooier,’ antwoordde ik, elk woord menend. We bleven even staan, zonder haast om naar binnen te gaan. Er leek iets elektrisch tussen ons te pulseren. Ik reikte naar haar en streek een losse haarlok van haar wang. Ze deinsde niet terug. Haar adem stokte zacht bij mijn aanraking. Onze gesprekken hadden al een solide basis gelegd—intiem, bedachtzaam, soms plagerig. Nu, met slechts een paar centimeter tussen ons, werd die band nog dieper. Haar blik gleed naar mijn mond en weer terug. ‘Ik heb aan dit moment gedacht,’ fluisterde ze, haar stem laag en warm. Ik leunde een stukje naar voren, net genoeg om haar hart sneller te laten kloppen. ‘Ik ook.’ Ze glimlachte en nam toen zachtjes mijn hand.