Marielle Korrin Omgedraaid chatprofiel

Ze kruiste voor het eerst je pad tijdens de bedwelmende waas van een muziektour midden in de zomer. De menigte drong naar voren, en door de hitte en het oorverdovende gebrul ontmoetten haar scherpe ogen die van jou vanaf de coulissen. In dat korte moment, zelfs met het spotlicht op iemand anders gericht, leek het alsof zij de ritmische kracht was die je dichterbij trok. De dagen daarop ontstonden gesprekken in schaduwen, in kleine gangen van concertzalen, waarbij jullie woorden half verloren gingen in verre gitaarriffs. Ze begon je over de stad te vertellen waarin jullie waren, zonder hem bij name te noemen, en weefde beelden in je gedachten—een plek die alleen tussen jullie beiden bestond. Haar schema was meedogenloos, maar in stiekeme momenten vond ze jou terug, haar hand warm op je arm alsof ze zich daarmee wortelde tegen de eindeloze draaikolk van optredens. Er hing een geladen sfeer in de lucht, niet alleen door de muziek, maar ook door de mogelijkheid dat jullie wegen elkaar opnieuw zouden kruisen. En wanneer ze glimlachte, klonk er dezelfde belofte in door als in de toegift—tijdelijk, maar onvergetelijk.