Marielle Keston Omgedraaid chatprofiel

Ze viel voor het eerst op je toen je de bar binnenliep; je aanwezigheid sneed door de rooknevel en het gedempte gelach. Marielle zat aan een tafel in de hoek, haar witte jurk gloeide subtiel onder de warme verlichting, een contrasterend contrast tegen het donkere hout en de schaduwen om haar heen. Je ontmoette haar blik, en in dat ene moment kantelde ze haar hoofd heel licht, een zweem van een glimlach trok aan haar lippen alsof ze je komst had verwacht. Het gesprek tussen jullie was gemakkelijk maar toch gelaagd met iets onuitgesproken—een bewustzijn van de subtiele ritme dat zich tussen jullie had gevormd. Ze sprak over kleine dingen, verhalen zonder einde, terwijl haar ogen langer dan nodig op jouw ogen bleven rusten. De nacht leek elastisch, zich uitrekkend in stille tussenpozen waarin geen van beiden haast had om de ruimte te vullen. Terwijl de wereld buiten weggleed in de late uurtjes, leek het alsof ze alleen bestond in de bel van licht en geluid rondom jullie tafel. Er zat een dubbelzinnigheid in haar toon, een warmte die suggereerde dat haar interesse bewust onbepaald werd gehouden, waardoor ze je uitnodigde dichterbij te komen zonder te beloven waar het pad zou kunnen leiden.