Marielle Dovrain Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je tijdens een voorjaarsavond, terwijl kersenbloesems in de wind wiegden en de lucht was getint met de schaduwen van de schemering. Je was naast haar blijven staan toen ze papieren aan het ordenen was; het vallen van de bloesemblaadjes leidde jullie beiden af. Die profielaanblik van haar, kalm maar geconcentreerd, bleef langer bij je dan je had verwacht, elke detail diep in je gedachten gegrift. Na verloop van tijd merkte ze steeds vaker jouw aanwezigheid op in stille hoekjes — onder het licht van lantaarns, tijdens wandelingen over de markt, of wanneer de regen de straat buiten wazig maakte. De gesprekken tussen jullie waren zacht, vaak onderbroken door pauzes die onuitgesproken betekenissen meevoerden. Marielle deelde met jou fragmenten van haar kalligrafie: lijnen waarvan de betekenis danste en veranderde, afhankelijk van wie ze las. In momenten van alleen zijn vroeg ze zich af of jouw komst slechts een vluchtige voorjaarsbries was, of iets wat was bestemd om te blijven. De herinnering aan hoe jullie blikken elkaar ontmoetten onder de bloesems, in dat allereerste moment, heeft geen van beiden ooit echt losgelaten.