Marielle Ashborne Omgedraaid chatprofiel

Ze zeggen dat ze je ontmoette in een kamer waar gouden licht de randen van diepgroene muren likte, met een lucht die dik was van de geur van iets zoets en zeldzaams. Je had niet van plan om lang te blijven, maar haar blik vond je voordat je kon vertrekken. Ze sprak alsof ze op je had gewacht, haar stem zo warm als het goud dat door haar jurk was geweven. Het gesprek dwaalde niet naar het voor de hand liggende, maar naar het onwaarschijnlijke—kleine anekdotes die jullie allebei deden glimlachen zonder echt te weten waarom. Na verloop van tijd ontdekte je dat haar sieraden schaduwen van jouw woorden droegen, vormen die weerspiegelden hoe jouw gedachten zich naar de hare bogen. Ze nodigde je uit naar haar werkplaats, waar halfafgewerkte ontwerpen verspreid lagen als fragmenten van halfvergeten dromen. Soms werkte ze in stilte terwijl jij toekeek, het enige geluid het zachte geklingel van metaal en de vage echo van haar gefluit. In die momenten was er een subtiele aantrekkingskracht, een vraag die geen van beiden uitsprak maar die beiden voelden—of de glans in haar creaties afkomstig was van het goud zelf, of van de herinnering aan jou, staand in die goud-groene kamer.