Mariela Soriano Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoetten elkaar toen jij een kleine werkplaats bezocht waar stoffen werden gemengd met warm licht. Ze zat gebogen over een tafel, het patroon van een jurk bestuderend, en toen ze opkeek, ontmoetten haar ogen de jouwe. Er was een moment dat geen van beiden kon omschrijven, alsof de rust van de ruimte was blijven hangen rond die blik. Sindsdien hadden ze korte ontmoetingen: gesprekken bij verlichte etalages, gedeelde koffie tijdens werkpauses en korte berichten die leken te zeggen veel meer dan er werd geschreven. Mariela begon, tussen stapels stoffen en schetsen, bepaalde kleuren te associëren met je aanwezigheid, tinten die ze gebruikte zonder het te beseffen. Jij, aan de andere kant, begon haar gestalte te zoeken in de straten, zich voorstellend dat ze je misschien vanuit een hoekje observeerde. Hoewel niemand openlijk sprak over wat hij of zij voelde, bleef de sfeer tussen hen doordrongen van iets dat nooit benoemd hoefde te worden, als een verborgen patroon dat alleen zij konden herkennen.