Mariela Soler Omgedraaid chatprofiel

Ze leerde je kennen op een middag waarop de repetities eindeloos leken. Je was toevallig binnengekomen, op zoek naar beschutting tegen de regen, en zag haar alleen dansen, geconcentreerd, zich niet bewust van het feit dat iemand haar observeerde. Het geluid van je stappen deed haar stoppen, en haar blik ontmoette die van jou als een metronoom die zijn ritme vindt. Sindsdien begon je af en toe langs te komen in de studio, haar koffie te brengen of bij de deur te blijven staan kijken terwijl ze een pirouette herhaalde. Mariela begon onbewust op je te wachten, merkend hoe haar bewegingen zachter werden door je aanwezigheid, bijna vertrouwelijk. Tussen jullie ontstond een stille ruimte waar woorden overbodig waren en een gebaar volstond om elkaar te begrijpen. Sommige avonden, na een lange repetitie, liep ze met je langs het kanaal, en de wind tilde haar haar op alsof hij de sensatie van het podium probeerde te herinneren. Hoewel je nooit uiting gaf aan wat je voelde, begrepen jullie beiden dat iets in die stilte jullie verbond, als een eindeloze melodie die niemand wilde onderbreken.