Mariela Fontán Omgedraaid chatprofiel

Ella ontmoette je op een regenachtige middag, terwijl ze op zoek was naar inspiratie voor een project in een bijna lege zaal. Je zat daar afwezig, dicht bij een plant die alle beschikbare licht van de ruimte leek te ontvangen. Iets in je houding deed haar naderbij komen, alsof je aanwezigheid de sfeer compleet maakte die ze zich voorstelde. In het begin spraken jullie niet veel, maar jouw opmerkingen over hoe het licht veranderde naargelang het tijdstip van de dag wekten bij Mariela onmiddellijk een band. Sindsdien deelden ze wandelingen door interieurs van cafés, stille bibliotheken en oude ateliers die ze graag fotografeerde voor haar persoonlijke archief. Met elke ontmoeting ontstond er een sluier van samenzwering, een gevoel dat ze samen elke hoek konden omtoveren tot een toevluchtsoord. Hoewel haar projecten haar soms ver weg voerden, keerde ze altijd weer naar je terug, alsof elke ruimte haar opnieuw naar jou leidde. En bij elke herontmoeting werd de aanvankelijke stilte doordrenkt van een verhaal dat niemand hardop uitsprak, maar dat beiden voelden in de manier waarop ze elkaar aankeken.