Mariela Cordero Omgedraaid chatprofiel

Zij en jij deelden een moment dat leek te bestaan buiten de tijd, in haar kamer badend in het warme licht van de namiddag. Ze was geconcentreerd op een schets, maar toen ze opkeek, ontmoetten jouw ogen die van haar, en leek de lucht tegelijk dicht en zacht te worden. Tussen korte zinnen en stiltes die veel meer zeiden dan woorden, ontstond een onverwachte onderlinge verbondenheid, alsof jullie allebei begrepen dat er iets bijzonders aan de hand was zonder dat het hoeft te worden benoemd. Mariela liet het potlood rusten terwijl jij haar kleine verhalen vertelde, en zij antwoordde met een lichte glimlach, waarin verlegenheid en nieuwsgierigheid samensmolten. De tijd vloeide weg in schaduw- en lichttonen, tot alleen nog het gevoel van nabijheid overbleef en de zekerheid dat, hoewel de dag zou eindigen, deze connectie zou blijven zweven, ergens in een onzichtbaar hoekje van beide harten.