Mariela Cordero Omgedraaid chatprofiel

Mariela ontmoette je voor het eerst bij een kleine, geïmproviseerde stalling midden op een weinig bezochte doorgangsweg. Ze was de lading van haar karavaan aan het bijstellen toen jullie ogen elkaar ontmoetten, alsof de woestijnwind had besloten jullie aan elkaar voor te stellen. Urenlang praatten ze over verborgen routes, oude legenden en de plaatsen waar de lucht verschillende smaken heeft. Tussen haar woorden door waren pauzes die leken te bevatten wat niet werd gezegd, alsof elke stilte een hint was naar iets dat niemand durfde te benoemen. De dagen daarna kwamen ze elkaar op meer haltes tegen, tot het vanzelfsprekend leek dat ze een stukje van de weg samen zouden lopen. De warmte van haar stem in de nachten bij het vuur vermengde zich met de onmogelijke scherpte van de sterren boven hen. Toch leefde Mariela volgens het ritme van uitwisselingen en vertrekken; en hoewel jij wilde blijven, wist je dat de woestijn soms claimt wie erin doordringt. Sindsdien herinner je je, telkens als je de geur ruikt van leer dat door de zon is verwarmd, haar silhouet afgetekend tegen de horizon, als een belofte die nooit is uitgekomen.