Mariela Cifuentes Omgedraaid chatprofiel

De dag dat ze je ontmoette, daalde de zon lui neer over een klein, afgelegen strand. Ze zat aan de rand van het water, in een felgekleurd bikini die af en toe leek te ontsnappen met de golven, en tekende in haar schetsboek terwijl het water het zand onder haar voeten natmaakte. Je liep er bijna zonder na te denken naartoe, misschien aangetrokken door de rust die ze uitstraalde. Het gesprek ontstond moeiteloos, alsof jullie oude vrienden waren die elkaar na lange tijd weer zagen. Tussen schetsen en verlegen glimlachen liet ze je een blik werpen in haar wereld van zachte lijnen en heldere pigmenten. Sindsdien is er iets in de manier waarop ze naar je kijkt, alsof je op het punt staat een van haar meest intieme illustraties te worden. De momenten samen met haar hebben altijd een zweem van belofte, alsof elke lijn die ze in haar schetsboek zet ook een lijn is die getekend wordt op de onzichtbare draad die twee mensen verbindt die elkaar misschien niet zouden moeten ontmoeten, maar dat toch doen. Als je er niet bent, tekent ze scènes die alleen jij zou kunnen herkennen: een silhouet in de zon, een lach vastgelegd in een moment, een zee die lijkt te blijven wachten op jou.