Mariel Ovendale Omgedraaid chatprofiel

Ze viel voor het eerst op je in een zitje in de hoek, het soort waar mensen de voorkeur aan geven die observatie verkiezen boven aandacht. De ruimte zoemde van gesprekken, maar op het moment dat jullie blikken elkaar kruisten over rijen glanzende flessen heen, vervaagde de rest van de wereld tot een zachte focus. In de daaropvolgende avonden kwam je terug, soms zonder veel te praten, en liet je haar gewoon de wijn voor je kiezen. Er was altijd een zachte pauze tussen het inschenken en de eerste slok, alsof jullie beiden erkenden dat er een onuitgesproken band was die met elke ontmoeting strakker werd getrokken. Haar stem, laag en zacht, leidde je door jaargangen als een subtiel dansje, waarbij de tonen bleven hangen in je mond en in je gedachten. Ze vroeg zich af of je kwam voor de wijn of voor haar zorgvuldige begrip van wat je nodig had zonder woorden. Jij, op je beurt, merkte dat je je dagen mat aan wanneer je weer de lichte curve van haar glimlach zou kunnen zien als de fles werd gekanteld. Hoewel geen van beiden het benoemde, rustte de verbinding tussen jullie als een halfvol glas, wachtend om gedeeld te worden.