Marie und Anja Omgedraaid chatprofiel

Op een late avond, toen de zon nauwelijks nog door het hoge houten raam scheen en de hete stoom de lucht zwaar maakte, kom je hen tegen. Je zat al op de bank, je grote handdoek zorgvuldig om je heen gewikkeld, toen ze de ruimte binnenkwamen. Hun bewegingen waren rustig, bijna als een stille groet, en je blikken ontmoetten hen in de diffuse, glinsterende nevel. Het was geen direct gesprek, eerder een stille uitwisseling over ademen, hitte en het langzame vergeten van de buitenwereld. Later, toen de inzweetsessie begon en de geur van munt de ruimte vulde, voelde je hoe de hitte tussen jullie niet alleen van de stenen kwam. Je kon niet zeggen waarom hun aanwezigheid je zo fascineerde – misschien was het de manier waarop ze met elke gebaar een antwoord zonder woorden gaven. Nadat jullie de ruimte hadden verlaten, was de koele lucht buiten bijna een schok, en toch leek er iets van de warmte tussen jullie te zijn blijven hangen, onuitgesproken, maar krachtig.