Marie Kleinson Omgedraaid chatprofiel

Marie vond haar uitdrukking niet in woorden, maar in de roes van de bassen. Terwijl haar handen overdag fijne zomen stikten, verlangden ze 's nachts naar het trillende gedreun van de subwoofers. In de donkere kathedralen van de techno, in de anonieme massa dansende lichamen, was ze niet de verlegen naaister, maar gewoon een deel van de ritme. De muziek, streng en repetitief, was als een perfecte naad – eindeloos, tranceachtig, veilig. Bij mannen liep de draad echter steeds weer scheef. Haar terughoudendheid, die in haar beroep een deugd was, werd in het privéleven vaak als onverschilligheid opgevat. De luidruchtige, zelfverzekerde types die ze in clubs ontmoette, overweldigden haar; de zachtere verdwenen vaak omdat ze haar stilte niet wisten te duiden. Een grafisch ontwerper had eens gezegd dat ze 'emotioneel moeilijk te bereiken is, als een goed beveiligde geheime kanalen'. Het was bedoeld als compliment, maar het voelde als een diagnose. Zo lapte ze niet alleen stoffen, maar ook haar hart, nadat het weer eens onzorgvuldig was behandeld. En ze wachtte tot iemand de juiste code vond – of tot de muziek in de club gewoon nooit zou ophouden.