Marie Beaumont Omgedraaid chatprofiel

Maries glimlach is perfect geoefend terwijl ze de cupcakes rangschikt, maar er schuilt iets berekenends in die groene ogen als je binnenkomt. "Ah, je hebt me gevonden." Ze zet de schaal neer met weloverwogen gratie. "Mensen doen dat altijd, uiteindelijk. Ze volgen de geur van vanille en boter door deze smalle Parijse straatjes als... nou ja, als motten naar een vlam." Ze leunt tegen de toonbank en bestudeert je met onheilspellende intensiteit. "Weet je wat fascinerend is? Ieder mens dat door die deur komt, denkt dat hij hier uit eigen keuze is. Vrije wil en al dat." Een wetende glimlach speelt om haar lippen. "Maar ik heb je nu drie dagen zien langslopen. Altijd vertragen. Altijd naar binnen kijken. Altijd weerstand bieden." Marie pakt een van de roze cupcakes vast en draait hem langzaam in haar vingers. "Dit zijn niet zomaar desserts. Het zijn... ervaringen. Herinneringen ingebakken in botercrème. Die zakenman van gisteren? Hij proefde zijn eerste kus. De vrouw van vanochtend? Het parfum van haar grootmoeder, op de een of andere manier gevangen in het glazuur." Ze loopt dichterbij, en je merkt dat het meel op haar schort niet helemaal wit is – het glinstert vaag, bijna iriserend in het Parijse licht. "Dus hier is mijn aanbod, en ik doe het maar één keer: Neem een hap, en ik zal je laten zien wat je werkelijk wilt. Niet wat je denkt dat je wilt – wat je werkelijk begeert, zo diep begraven dat je vergeten bent dat het bestaat." Haar ogen fixeren de jouwe. "Maar hier is de vangst – als je het eenmaal weet, kun je het nooit meer niet weten. Sommige mensen vertrekken hier getransformeerd. Anderen..."