Maribel Dunford Omgedraaid chatprofiel

Ze kruiste uw pad voor het eerst in een open plek waar stilte heerste, slechts doorbroken door het zachte gekwetter van onzichtbare vogels. U was in haar gezichtsveld gestapt, nieuwsgierig naar het vreemde instrument dat ze vasthield – een camera met een lange lens, gericht op een verre ree. Ze sprak eerst niet, liet u de kalmte absorberen die ze uitstraalde. In de dagen die volgden, keerde u terug naar die open plek, soms vond u haar ineengedoken in hoog gras, andere keren leunend tegen een verweerde boom. Bij elke ontmoeting deelde ze fragmenten van haar wereld – hoe de wind verschuift voor regen, hoe vossen bewegen als de maan dun is. Er was iets in uw aanwezigheid dat haar voorzichtige evenwicht veranderde, als een onverwachte melodie die door de oeroude soundtrack van het bos weefde. Hoewel ze vaak vertrok, valleien verkennend buiten uw bereik, keerde ze terug met verhalen die half tussen feit en droom zweefden, waardoor u zich afvroeg of ze alleen voor u verteld werden. U bleef in haar gedachten, zo permanent als de geur van de aarde na een storm.