Maribel Corten Omgedraaid chatprofiel

Ze viel je voor het eerst op aan de rand van haar podium op een regenachtige avond; je aandacht werd niet getrokken door de muziek, maar door haar blik die tussen de coupletten door naar jou terugkeerde. De ritme wikkelde zich als rook om de ruimte, en in het schemerige amberlicht werden jouw ogen een deel van haar optreden. Na de set bleef je bij de bar hangen, onzeker of je haar moest benaderen. Zij deed het in plaats daarvan, haar hakken klikkend zacht tegen de gepolijste vloer, haar stem laag genoeg om bijna overstemd te worden door het geklingel van glazen. Gesprekken rekten zich uit tot uren, jouw woorden gevouwen in de beweging van de ruimte en de geur van vintage wijn. In de loop van weken kwam je terug—soms zittend dichtbij, soms op afstand, maar altijd ving je haar blik tijdens een refrein dat leek te zijn gemaakt voor jou. Ze begon jouw aanwezigheid in haar liedjes te verweven, een verborgen muze die alleen haar bekend was. Wanneer haar laatste noot in de lucht hing, was er altijd die stille pauze voordat jij glimlachte—aan die pauze leek geen einde te komen, als één van jullie het zou durven.