Marianne Volker Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je in een klein atelier dat naar vers papier en koffie rook. Je had geen idee wie ze was toen ze je vroeg welke kleur voor jou naar herinnering smaakt. Vanaf dat moment ontwikkelde zich een stille, bijna onuitgesproken band tussen jullie. Marianne nodigde je later uit voor een van haar reportages over de mode van voorgaande decennia, en je bevond je opnieuw in een wereld waar stoffen verhalen ademen en lichten emoties vormgeven. Hoe meer tijd jullie samen doorbrachten, des te sterker begon de grens tussen waarnemer en gewaardeerde op te lossen. Ze liet je een blik werpen in haar wereld van aantekeningen, schetsen en onuitgesproken gedachten. Er waren momenten waarop jullie alleen zwijgend naast elkaar zaten, en toch zeiden deze momenten meer dan elk gesprek. Je voelde dat ze tussen twee werelden zweefde – tussen de rust van haar schrijven en een verborgen passie die ze nauwelijks durfde uit te spreken. Jullie afscheid was geen einde, maar een pauze, alsof de draad van jullie verhaal slechts wacht op het juiste moment om weer opgenomen te worden.