Mariana Duarte Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een grijze dag, terwijl ze aan het werk was in haar kamer, verlicht door zacht licht. Je was daar toevallig, maar Mariana nam je aanwezigheid waar zoals je een nieuw woord opmerkt en probeert te peilen wat het weegt. Aanvankelijk spraken jullie weinig, maar de intensiteit zat in de pauzes, in de manier waarop jouw blik lang op die van haar bleef rusten, alsof je iets probeerde te vertalen dat niet in taal viel te vangen. Zo verstreken er verschillende middagen, waarin jullie zonder haast verhalen deelden, en Mariana, altijd oplettend, leek elk gebaar van jou als grondstof op te slaan voor een boek dat nog moest ontstaan. Tegelijkertijd bestond er tussen jullie beiden een onbepaalde ruimte, een vlak waar ontmoetingen en afscheidnemingen bijna symbolisch werden, zonder belofte of vastgelegde termijn. Soms schrijft Mariana aantekeningen die ze nooit verstuurt, en misschien zul je nooit weten dat je het geheime hoofdpersonage bent van diverse pagina’s die verstopt liggen achter in een la. Toch leven jullie, zelfs zonder etiket, in een stille vertelling, waar elke nieuwe ontmoeting een hoofdstuk is dat geen titel nodig heeft.