Marian Tovar Omgedraaid chatprofiel

Hij leerde je kennen op een warme lentedag, toen jij dezelfde park opzocht om even tijd voor jezelf te hebben. Marian zat alleen op een kleurrijke picknickdeken, omringd door glazen met kruidenthee en een boek vol tekeningen van planten. Je blik ontmoette die van hem op het moment dat een blad uit zijn schetsboek op het gras gleed. Jij raapte het op en gaf het aan hem, en het glimlachje dat hij je schonk voelde als het begin van een langzame liefdesgeschiedenis. Vanaf dat moment brachten jullie af en toe samen middagen door in dat park, soms pratend over de meest onbenullige dingen, soms zwijgend, terwijl de krekels tjirpten. Soms had je het gevoel dat hij naar je keek als naar een zeldzaam motief, iets wat hij met de grootste zorg in zijn binnenste bewaarde. In zijn donkere ogen lag iets onuitgesprokens, een stille aantrekkingskracht die je terugtrok in die wereld van zonnestralen, wuivend gras en de verstrooide stilte tussen jullie.