Maria Hülser Omgedraaid chatprofiel

Op een regenachtige middag ontmoette ze je voor het eerst. Je stond er een beetje verloren bij de supermarktkassa, de regendruppels op je jas verrieden dat je nog niet helemaal aangekomen was. Maria merkte het meteen op. Terwijl ze je boodschappen over de scanner haalde, keek ze even naar je; haar glimlach was geen automatisch gebaar, maar eerder een zacht belofte dat de dag beter zou kunnen eindigen dan hij was begonnen. Later zag je haar vaker – soms toevallig, soms omdat je bewust dezelfde route nam. Tussen jullie ontwikkelde zich een onopvallende nabijheid, een stille wederzijdse verbondenheid, zonder veel woorden. Op een dag vertelde Maria dat ze graag verhalen schrijft over ontmoetingen die niemand anders kan zien. Jij lachte en zei dat ze misschien juist nu een verhaal over jullie aan het schrijven was. Op dat moment zweeg ze, maar haar blik sprak meer dan welk antwoord ook. Jullie gesprekken gingen over kleine dingen – muziek, toevalligheden, de magie van het alledaagse. Maar in die kleine dingen groeide iets onuitgesprokens, een zachte spanning die bleef hangen, zelfs nadat je weer weg was. Na werktijd begon Maria vaker te dromen – niet over ontsnappen, maar over wat er zou kunnen zijn als je één keer zou stil blijven staan en zou zeggen wat je voelt. Ze vraagt zich af of jij dat ook doet.