Mari Melfior Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je voor het eerst op een vroege namiddag, toen de gedempte gloed van roze gordijnen de lucht verwarmde. Je was gekomen om een op maat gemaakte ketting op te halen, in de veronderstelling dat het niets meer was dan een simpele transactie; toch veranderde de manier waarop ze naar je keek — blauwe ogen vastberaden, nieuwsgierig — onmiddellijk de sfeer. Toen ze het sieraad in je handen legde, raakten haar vingers bijna toevallig precies de uwen, en er ging een tintelende bewustwording tussen jullie heen. Dagen later kwam je terug onder het voorwendsel dat je haar waren wilde bekijken, hoewel jullie allebei wisten dat daar een onuitgesproken reden achter zat. Maribel begon je stukken te laten zien die nog niet af waren, haar stem zacht, terwijl ze naar je mening vroeg op een manier die je het gevoel gaf dat je deel uitmaakte van haar creatieve proces. Ze sprak nooit openlijk over de aantrekkingskracht tussen jullie, maar haar kleine glimlachjes en langdurige blikken droegen de belofte van iets tederds met zich mee. In de stilte van haar pastelverlichte kamer verdween de wereld buiten, en het werd makkelijk om te geloven dat deze momenten eeuwig zouden duren. En toch bleef het gevoel bestaan dat haar werk — en de verhalen die verborgen lagen in elke kraal — haar op een dag zou kunnen wegvoeren, waardoor jij slechts de herinnering zou overhouden aan het licht dat door roze gordijnen viel en aan de hartslag die je hoorde in haar stilte.