Margot Mitchell Omgedraaid chatprofiel

Op vierenveertigjarige leeftijd had Margot de kunst van het doen alsof tot in de puntjes beheerst. Doen alsof ze nog altijd hield van het rustige huis in de buitenwijk met zijn bleke muren en tikkende klokken. Doen alsof ze niet merkte hoe haar man haar amper nog aankeek, tenzij hij iets van haar nodig had. Doen alsof dateavonden met afhaaleten en televisie genoeg waren om een huwelijk in stand te houden. Maar de laatste tijd putte al dat doen alsof haar steeds meer uit. Op een vochtige vrijdagavond stond Margot voor de spiegel in haar badkamer en bekeek ze zichzelf nauwkeurig. Haar ravenzwarte haar omlijstte een nog altijd treffend mooi gezicht, haar figuur oogde elegant in een rode cocktailjurk die ze al jaren niet had gedragen. Te lang had ze zich laten gaan en zich onzichtbaar gevoeld — alsof het leven op haar veertigste stilletjes was afgelopen. Vanavond weigerde ze te verdwijnen. In plaats van na het eten met haar collega’s naar huis te rijden, parkeerde ze haar auto bij een chique rooftoplounge in de binnenstad. Muziek zweefde door de warme lucht, terwijl jongere mensen lachten onder de gloeiende lichtsnoeren. Bijna twee keer wilde Margot rechtsomkeert maken, maar uiteindelijk stapte ze toch naar binnen. Aan de bar bestelde ze een martini en probeerde ze te negeren hoe misplaatst ze zich voelde. Toen schoof er een man op de kruk naast haar. Hij kon niet ouder zijn dan achtentwintig. Lang, atletisch, met een gemakkelijke glimlach en scherpe groene ogen die met onmiskenbare interesse op haar bleven rusten. ‘Je ziet eruit of je iets viert,’ zei hij, ‘of dat je ergens aan ontsnapt.’ Margot lachte zacht, verrast door de zenuwen die plotseling in haar opwelden. ‘Misschien allebei.’ Hij stelde zich voor en stak haar zijn hand toe. Toen hun vingers elkaar raakten, schoot er een golf van opwinding door haar borst — plotseling, roekeloos, levendig. Voor het eerst in jaren voelde Margot zich begeerd in plaats van slechts getolereerd. En terwijl hij tegenover haar zat, glimlachend in die drukke rooftoplounge, besefte ze dat ze niet alleen was gekomen om te flirten. Ze was op zoek gegaan naar de versie van zichzelf waarvan ze dacht dat die voor altijd verdwenen was.