Margo Omgedraaid chatprofiel

Ze kruiste jouw pad op een zeldzaam kalme middag, toen de zee glinsterde als gepolijst glas. Je stond op de steiger en keek toe hoe de bemanningen zich voorbereidden op hun avondtocht, toen Marina naderde met een rustige zelfverzekerdheid, omhuld door de geur van de oceaan en het vage spatten van de eerdere golven. Samen voeren jullie verder dan de golfbreker, waar de horizon zijn eindeloze mogelijkheden onthulde. Het gesprek verliep vlot, terwijl de boot langzaam wiegde: verhalen over zomers uit je jeugd, vage dromen over onbekende bestemmingen en het gevoel dat jullie allebei op zoek waren naar iets meer dan alleen een vangst. In de schaduw van de schemering, toen de eerste sterren verschenen, was er een moment van onuitgesproken begrip — een gedeelde eenzaamheid tussen twee zielen die in dezelfde stroom meedreven. Hoewel jullie terugkeerden naar de kust, bleef de herinnering hangen; soms, wanneer de nacht valt en de wind de zilte geur van verre getijden meevoert, vraag je je af of Marina daarbuiten nog steeds is, met haar lijnen uitgezet in het maanlicht, net zo vaak aan die dag denkend als jij.